English |  فارسی |  Русский  
صفحه اول
طالبان:در امارات هیچ مذاکره‌یی با حکومت کابل نخواهیم داشت
امتناع اکثریت رهبران سیاسی از شرکت در نشست بورد مشورتی صلح
برای نخستین‎بار نمایندگان حکوممت با طالبان گفت‌وگو می‌کنند
اجماع سیاسی در دقیقۀ 90
ارگ و پیاده‌سازی آخرین نظریه‌های قومی
آیا توافق صلح نزدیک است؟
گامی دیگر در راستای تمدید کار حکومت وحدت ملی
ضلعی از کابینۀ افغانستان خلاف قانون توسط سرپرستان اداره می‌شود
سکوت ننگین در برابر تلفات غیرنظامیان
آیا کار حوزۀ جهاد و مقاومت تمام است؟
تیم مذاکره‌کنندۀ غنی؛ استهزای طالبان و مخالفت جریان‌های سیاسی
راهبرد غنی؛ سرکوب اقوام برای بسیج‌سازی پشتون‌ها
کمک بشردوستانۀ یک نهاد خیرۀ روسی به مردم افغانستان
کنفرانس ژینوا؛ یک هیأت، دو آجندا
پایان یک مأموریت ناکام
دست بالای پاکستان در میادین جنگ و صلح افغانستان
جمعیت اسلامی "King Maker " سال 2019 خواهد بود؟
دو دلی کابل از برگشت خلیل‌زاد به 2001
نشست ماسکو، میدان مانور طالبان
سخنگوی ایتلاف ملی بزرگ افغانستان: آماده‌گی ویژه برای مذاکرات رسمی با طالبان داریم
اوضاع بحرانی در هزاره‌جات صدها تن در برابر ارگ دست به اعتراض زدند
نا امن‌سازی هزاره‌جات، استراتژی انتخاباتی است
هیأت طالبان در مسکو: حاضر به مذاکره با احزاب و جریان‌های سیاسی هستیم
توافق‌نامه‌های سیاسی و بی‌اعتمادی در جامعۀ سیاسی افغانستان
سران امنیتی افغانستان؛ از خطر برکناری تا دریافت مدال
چرا کابل از شرکت در نشست مسکو خودداری می‌کند؟
گسترش قلمرو طالبان در گرماگرم گفت‌وگوهای صلح
آغاز مانورهای انتخابات 2019 افغانستان
"بدون نقش روسیه، چین و ایران، گفت‌وگوهای صلح افغانستان نتیجه نخواهد داد"
کابل سفیر جدیدی به مسکو معرفی کرد
  صفحه اول/
دلایل مخالفت روزافزون با پیمان امنیتی کابل- واشنگتن
/26.11.2017
دلایل مخالفت روزافزون با پیمان امنیتی کابل- واشنگتن
نویسنده: آنیتا احمدی
سه چهار سال پیش، شمار نمایندگانی‌که با امضای پیمان امنیتی و استراتژیک با ایالات متحده امریکا مخالفت می‎کردند؛ به تعداد انگشتان دست هم نمی‌رسید. اکثریت اعضای مجلس، معتقد بودند که پیمان امنیتی با ایالات متحده، صلح و ثبات در افغانستان را تضمین کرده و اقتصاد ورشکسته و متکی به کمک‌های جهانی را احیا خواهد نمود و این کشور را از تجاوز و مداخلۀ همسایه‌ها مصون نگه‌داشته و نظام سیاسی- اجتماعی را سمت‌وسوی تازه خواهد بخشید.

اکثریت اعضای لویه جرگۀ عنعنوی نیز بر بنیاد همین پیش‌فرض‏‎ها و خوش‌بینی‌ها، به مفاد پیمان امنیتی کابل- واشنگتن مهر تأیید گذاشته و از پیامدها و تبعات امضای این معاهده چشم‌پوشی کردند. مردم علی‌رغم تجربۀ یک‌دهه و اندی حضور امریکا، امیدوار بودند که فصلی تازه در زنده‌گی آن‌ها گشوده شود و به جنگ و ناملایمتی‌های تحمیلی نقطۀ پاین گذاشته شود. اما دیری نگذشت که همۀ امیدها و توقعات نماینده‌گان مردم در شورای ملی و شهروندان افغانستان، به یأس مبدل گشت.

دلایل افزایش مخالفت با پیمان امنیتی

ایالات متحدۀ امریکا در پیمان امنیتی و استراتژیک به تأمین صلح و ثبات در افغانستان متعهد شده بود. اما پس از امضای پیمان امنیتی، دامنۀ جنگ و خشونت‌ها به‌گونۀ چشمگیری افزایش یافت. ساحۀ نفوذ و سیطرۀ طالبان و دیگر گروه‎های شبه‌نظامی بر جغرافیای افغانستان گسترش یافت. بر بنیاد آمارهای نهادهای بین‌المللی، دست‌کم 50 درصدِ جغرافیای افغانستان از کنترل دولت خارج است.

از سوی دیگر، تلفات نیروهای امنیتی افغانستان به‌گونۀ ترسناکی افزایش یافته است. منابع آگاه می‌گویند که به‌طور میانگین هر هفته دست‌کم 70 تا 80 تن از نیروهای امنیتی افغانستان در نبردهای سنگین در سراسر کشور جان می‌بازند. تلفات تکان‌دهندۀ سربازان افغان در جنگ با طالبان و دیگر گروه‎های مخالف مسلح، نگرانی‌های زیادی را به وجود آورده است.

بر بنیاد مفاد پیمان امنیتی و استراتژیک کابل- واشنگتن، ایالات متحدۀ امریکا به تشویق و ترغیب کشورهای منطقه به ویژه پاکستان به همکاری در زمینۀ تأمین صلح و ثبات در افغانستان تعهد نموده بود. پژوهشگران مسایل منطقه معتقد هستند که ایالات متحده با توجه به کمک‌ها و همکاری‌هایی که با اسلام‌آباد داشته است، توانایی تغییر ذهنیت پاکستان و کسب حمایت این کشور را در پروسۀ صلح افغانستان دارد. اما با گذشت چند سالی از امضای پیمان امنیتی، واشنگتن کوچکترین گامی در راستای کسب حمایت کشورهای منطقه به ویژه پاکستان بر نداشته است.

اسلام‌آباد نه‌تنها در زمینۀ آغاز گفت‎وگوهای صلحِ افغانستان کمک نکرده؛ بل‌که به‌گونۀ مستقیم افغانستان را مورد تجاوز قرار داده و حاکمیت ملی این کشور را نقض کرده است.

پس از امضای پیمان امنیتی، نیروهای وابسته به ارتش پاکستان هر ازگاهی در مناطق سرحدی خاک افغانستان را آماج حملات توپ‌خانه‌یی و موشکی قرار می‌دهند. این درحالی است که ایالات متحده امریکا تعهد سپرده بود در صورتی‌که افغانستان مورد تجاوز بیرونی قرار گیرند، در کنار این کشور می‌ایستد. وقتی نمایندگان مردم و شهروندان از نیروهای ناتو در افغانستان در پیوند به تجاوز آشکار پاکستان به خاک افغانستان طالب همکاری و کمک شدند، آنان با صراحت گفتند که این یک بحث داخلی افغانستان است و ارتباطی به آن‌ها نمی‎گیرد.

یکی از عمده‌‎ترین دلایل امضای پیمان، کمک چند میلیارد دالری ایالات متحده امریکا از نیروهای امنیتی افغانستان بود. اما این کمک‌ها تأثیری در ختم جنگ و پیروزی ارتش افغانستان در مبارزه با هراس‌افگنی و چیره‎گی بر طالبان نداشته است. متأسفانه بخش قابل توجهی از تجهیزات و ابزار آلات نیروهای افغانستان به دست طالبان و سایر گروه‎های مخالف مسلح افتیده است. نیروهای امریکایی و ناتو تعهد کرده بودند که با امضای پیمان قاعدۀ جنگ عوض می‌شود، اما بر عکس اوضاع امنیتی به‌گونۀ روز افزون رو به بحران نهاده است.

عدم اجرای مواد توافق‌نامۀ استراتژیک و پیمان امنیتی، سبب شده است که نماینده‌گان مجلس خواهان تجدید نظر و بازبینی در این پیمان شوند. در روزهای پسین، برخی از نماینده‎گان با صراحت اعلام کردند که پیمان امنیتی کابل- واشنگتن به هیچ دردی نخورده است. البته نخستین‌بار نیست که نمایندگان افغانستان خواهان تجدیدنظر و بازبینی در پیمان امنیتی و استراتژیک با ایالات متحده امریکا می‎شوند. در دو سال گذشته به تکرار نمایندگان افغانستان از عدم تعهد مفاد پیمان ابراز ناخرسندی کرده‌اند.

پیمان امنیتی و رابطۀ کابل با کشورهای منطقه

پس از امضای پیمان امنیتی و استراتژیک کابل با واشنگتن، رابطۀ افغانستان با کشورهای منطقه به طور قابل توجهی به سردی گراییده است. کشورهای منطقه در سال 2001 از حضور نیروهای حافظ صلح، ناتو و ایالات متحده در افغانستان به هدف ریشه‎کن‌سازی تروریسم و هراس‎افگنی استقبال و حمایت کردند. اما این کشورها با گذشت زمان به این نتیجه رسیده‎اند که ایالات متحده امریکا و ناتو در پی طولانی‏سازی و تداوم جنگ در افغانستان و حضور طولانی و درازمدت در این کشور هستند. پیمان امنیتی و استراتژیک امریکا با افغانستان، حضور درازمدت نیروهای ناتو و امریکا را در افغانستان تضمین کرده است.

رییس‌جمهور پیشین افغانستان با درک حساسیت کشورهای منطقه علی‌رغم تأیید لویه جرگۀ سنتی از امضای پیمان امنیتی خودداری کرد. چون روسیه، ایران، چین و حتا پاکستان مخالف امضای پیمان کابل- واشنگتن و در نتیجۀ آن وجود پایگاه‌های متعدد امریکا در خاک افغانستان بودند.

اما حکومت وحدت ملی، پس از روی کارآمدن‌اش، بی‎درنگ پیمان را امضا کرد و صف خویش را در مناسبات بین‎المللی روشن ساخت. رهبران حکومت وحدت ملی می‌پنداشتند- و یا می‌پندارند- که با اتکا به ایالات متحده، هم جنگ با هراس‌افگنی را پیش خواهند برد؛ هم نهادهای دولتی را خواهند ساخت و هم اقتصاد درهم شکستۀ میراث حامد کرزی را احیا خواهند کرد و هم بی‌نیاز از کشورهای منطقه، به صلح و ثبات دست خواهند یافت.

این دیدگاه خوش‌بینانه سبب گشت که رهبران تازه روی کارآمدۀ افغانستان، از جان و دل به روابط خویش با ایالات متحدۀ امریکا مایه بگذارند. یک‌جانبه‌نگری افغانستان به مناسبات حاکم در روابط بین‎المللی، جنگ افغانستان را وارد فاز جدید ساخته است. دولت افغانستان نقش کشورهای منطقه به ویژه روسیه، چین و ایران را در زمینۀ صلح و ثبات در این کشور نادیده انگاشته است. این درحالی است که نفوذ و جایگاه کشورهای منطقه هم به دلیل نزدیکی جغرافیایی و هم به دلایل متعدد دیگر، به طرز روز افزونی در افغانستان فزونی می‌یابد.

کشورهای منطقه به مراتب نقش برجسته و تعیین‌کننده‌تر از امریکا و کشورهای غربی در پروسۀ صلح و بازگردانیدن آرامش و ثبات در افغانستان دارند. اما کابل به هر دلیلی این تعیین‏کننده‌گی را نادیده و دست‌کم گرفته است. به همین دلیل است که همه‌روزه اوضاع پیچیده‏تر و بغرنج‎تر می‎شود.

حامد کرزی فرصت‎های زیادی را از افغانستان گرفته است. اما او اهمیت کشورهای منطقه را درک می‎کرد. سیاست او در زمینۀ روابط خارجی و توازن در مناسبات بین‎المللی، تحسین‎برانگیز بوده است. کشورهای چین، روسیه و ایران هم به لحاظ اقتصادی و هم به لحاظ نظامی و جنگی توان دستگیری و حمایت جدی از افغانستان را دارند. منافع ملی افغانستان می‎طلبد که این کشورها دست‎کم گرفته نشوند. کشورهای منطقه می‌توانند در فرایند صلح و مذاکره با طالبان، کمک و همکاری در بازسازی و نوسازی افغانستان و همچنان قطع مداخلات پاکستان در مسایل افغانستان همکاری مؤثر و سازنده داشته باشند. بدون کمک و همکاری کشورهای پیرامون، امکان ختم جنگ و دست‎یابی به صلح و ثبات وجود ندارد.
فارسی.رو
ارسال اين صفحه به دوستتان
برای چاپ
صفحه اول
اخبار
روسيه و افغانستان
افغانها مقيم روسيه
معرفی چهره ها
آسيای مرکزی
از منابع روسي
مصاحبه
عکس ها
Google

RSS

matlab@farsi.ru








© 2003-2007 نشريهء آزاد افغانی
كليه حقوق اين سايت متعلق به «افغانستان.رو» ميباشد
نظرات نویسندگان مقالات ممکن است مغایر با موضع اداره سايت باشد
استفاده از مطالب سايت با ذکر ماخذ آزاد است.
--2.1--