English |  فارسی |  Русский  
صفحه اول
فعالان سیاسی در کابل: رهنمای قومی کارکنان ریاست جمهوری حاکی از برنامۀ قومی حکومت است
اشرف غنی در سازمان ملل: در تلاشیم تا پیوند های منطقه‌یی مان را تقویت کنیم
معاون وزیر خارجه پاکستان: مذاکرات سیاسی جامع تنها راه حل مشکلات افغانستان است
پارلمان افغانستان: حمایت بالگردها از گروه تروریستی داعش در شرق افغانستان ادامه دارد
چین: افغان‌ها می‌توانند به صلح دست یابند
وزارت دفاع افغانستان: مقام‌های امنیتی حق شرکت در اعتراضات سیاسی را ندارند
سه هزار نظامی آمریکایی وارد افغانستان می‌شوند
تصفیۀ تجهیزات نظامی شوروی سابق از صفوف نیروهای امنیتی افغانستان
مخالفت سنای افغانستان با طرح آمریکا برای تشکیل نیروی محلی ۲۰ هزار نفری
کشته شدن شش غیرنظامی در افغانستان
مشاور ارشد پوتین: مسکو به شدت مخالف حضور صلح‌بانان سازمان ملل در مرز با اوکراین است
رهبران ائتلاف برای نجات افغانستان: دیگر انحصارطلبی را بر نمی‌تابیم
عضو پارلمان روسیه: آمریکا به دنبال ایجاد بی‌ثباتی در آسیای مرکزی از طریق افغانستان است
غنی: وظیفۀ من تضمین بقای افغانستان بود
نماینده پوتین: روسیه آمادگی همکاری های نظامی و فنی با دولت افغانستان است
حکمتیار از محاسبه افتید
دیدبان شفافیت: پس از تشکیل حکومت وحدت ملی، فساد در افغانستان 45 درصد افزایش یافته است
دومین نشست شورای همکاری‌های راهبردی "افغانستان و هند" برگزار شد
تمایل پاکستان به برقراری گشت مشترک مرزی با افغانستان
تاشکند برای مسلمانان میانمار کمک‌‌های انسان‌دوستانه ارسال می‌کند
مسکو: کره ‌شمالی هسته‌ای را به رسمیت نمی‌شناسیم
حافظ میراث تاریخی و فرهنگ افغانستان درگذشت
طرح غنی در برابر «مجاهدین» و افسران وابسته به «حزب دموکراتیک خلق» در افغانستان
افغانستان و هند خواهان قطع «حمایت دولتی» از تروریسم شدند
افغانستان: جنگ و تریاک
میرضیایف و غنی چشم‌انداز توسعه روابط دوجانبه‌ را بررسی کردند
واکنش سخنگوی وزارت خارجه روسیه به اظهارات مرکل درباره کریمه
نوزدهمین همایش رسانه‌ای آسیای مرکزی در تاشکند برگزار می‌شود
مخالفت نمایندگان افغانستان با راهبرد جدید آمریکا در این کشور
کارمند خارجی صلیب سرخ در افغانستان ترور شد
  صفحه اول/
مارش‌های گستردۀ سیاسی- مردمی در شرق و شمال افغانستان
/2.8.2017
مارش‌های گستردۀ سیاسی- مردمی در شرق و شمال افغانستان
مجتبی امیری
نظر نویسنده مقاله ممکن است مغایر با موضع سایت افغانستان.رو باشد.

حکومت افغانستان با اعتراضات گستردۀ داخلی روبرو شده است. روز سه‌شنبه همزمان دو جریان بزرگ سیاسی- مردمی در برابر حکومت قرار گرفتند و رييس جمهوری را متهم به کوتاهی در تحقق تعهدات خویش به مردم و انحصارگرایی کردند.

اعضای ائتلاف نجات افغانستان در بلخ با حضور هزاران هوادارشان هشدار دادند که اگر حکومت به خواست‌های آنان عمل نکند و اصلاحات لازم را به وجود نیاورد، آن‌ها خود «پای کج حکومت را راست خواهند کرد.»

ائتلاف نجات متشکل از سه جریان قدرت‌مند (جمعیت اسلامی، وحدت اسلامی و جنبش ملی) است. این جریان‌ها خواهان برگشت جنرال دوستم به صحنه شدند و همچنان گفتند که حکومت باید اصلاحات لازم را در سکتور امنیتی افغانستان به وجود آورد.

ائتلاف نجات تقصیر بحران امنیتی کنونی را به گردن حنیف اتمر، مشاور امنیت ملی و معصوم استانکزی رییس امنیت ملی می‌اندازند و خواهان کنار رفتن آن‌ها از رهبری نیروهای امنیتی هستند.

ائتلاف نجات به چالش بزرگ در برابر حکومت تشکیل شده است. نخست از همه، اعضای برجستۀ این ائتلاف در سکوی رهبری حکومت وحدت ملی قرار دارند. جنرال دوستم، عملاً معاون اول ریاست جمهوری است. صلاح‌الدین ربانی، وزارت خارجه را رهبری می‌کند. محمد محقق، معاون رییس اجرایی است و عطا محمد نور، والی ولایت بلخ در شمال افغانستان می‌باشد. برای رییس‌جمهوری بسیار سنگین تمام می‌شود که اعضای حکومت‌اش به منتقدان سرسخت او بدل شوند و او در عمل کاری در برابر آنان نتواند.

اعضای ائتلاف، محل گردهمایی خویش را ولایت بلخ انتخاب کردند. این اقدام پیام واضح به حکومت داشت: اگر ائتلاف نجات بخواهد، به‌زودی می‌تواند ولایات شمال افغانستان را از قیمومیت دولت مرکزی خارج سازد. مارش روز سه‌شنبه در عمل چنین پیامی را منعکس می‌ساخت. عطا محمد نور در جایگاه «پادشاه و رهبر شمال» سخن زد و حملات تندی بر اشرف غنی رییس جمهوری داشت.

در سوی دیگر، شورای مشرقی که متشکل از نماینده‌گان قدرت مجلس و شخصیت‌های سیاسی است، روز سه شنبه در برابر حکومت اعلام موجودیت کرد. ظاهر قدیر، منتقد سرسخت رییس‌جمهوری و تیمش، میرویس یاسینی، حاجی حضرت علی و وژمه صافی، از چهره‌های شاخص حوزۀ مشرقی، اعضای مهم این شورا را تشکیل می‌دهند. حملات تند شورای مشرقی بر رییس‌جمهوری برای اشرف غنی غافلگیر کننده بود.

این درحالی است که رییس‌جمهوری بیشترین رأی را از ولایات شرقی به دست آورده است. با توجه به این‌که آقای غنی متعلق به قوم کوچی و باشندۀ اصلی ولایت شرقی کنر می‌باشد، از نفوذ بالایی در شرق کشور برخوردار بود. اما در دو ونیم سال حکومت داری آقای غنی، نفوذ خویش را در شرق کشور از دست داد.

پشتون‌ها به دو گروه درونی قومی تقسیم شده‌اند: گروه نخست درانی‌ها هستند که بیشتر در رکابِ حامد کرزی رییس‌جمهور سابق و برخی از چهره‌های دیگر حوزۀ قندهار می‌باشند. گروه دوم غلجایی‌ها هستند که بیشتر در شرق کشور سکونت دارند و از حامیان اصلی اشرف‌غنی در انتخابات بودند. به دلیل انچه برخوردهای ناشیانۀ اشرف‌غنی خواهده میشود، حتا غلجایی‌ها هم از او ناراض هستند.

نارضایتی حوزۀ مشرقی که پایگاه اصلی قدرت اشرف غنی می‌باشد، عمق نارضایتی مردم را از حکومت وحدت ملی به ویژه رییس‌جمهوری نشان می‌دهد.

این درحالی است که پیشتر بزرگان حوزۀ لوی کندهار در نشستی نارضایتی‌شان را از اشرف غنی اعلام کردند. درانی‌ها که دست‌کم 200 سال بر جغرافیای افغانستان حکم راه‌اند، شکایت دارند که در حکومت وحدت ملی نادیده گرفته شده‌اند. درانی‌ها در حکومت حامد کرزی نقش برجسته داشتند. اشرف غنی به دلیل رقابت پنهان با حامد کرزی نقش آنان را در حکومت کمرنگ ساخته است. هرچند پس از افزایش اعتراضات بزرگان حوزۀ جنوب، آقای غنی گل آقا شیرزی یکی از چهره‌های پر نفوذ کندهار را به وزارت سرحدات، اقوام و قبایل منسوب کرد. اما این مسأله نمی‌تواند از عمق نارضیاتی مردم بکاهد.

جریان‌های معترض از جمله شورای ائتلاف نجات و شورای مشرقی چند پیام مشخص داشتند: نخست این‌که اوضاع امنیتی کشور روز به روز در حال وخیم‌شدن است. ساحۀ نفوذ و قلمر گروه‌های مخالف مسلح افزایش می‌یابد و داعش نیز به عنوان یک تهدید تازه قد علم کرده است. آن‌ها عامل اصلی بحران امنیتی را در ناکاره‌گی و ناتوانی رهبری نهادهای امنیتی جستجو می‌کنند. چنانچه هم ائتلاف نجات و هم اعضای برجستۀ شورای مشرقی، حنیف اتمر را به هم‌دستی با گروه‌های هراس‌افگن متهم کرده‌اند. جمعیت اسلامی در برابر حنیف اتمر موضع گرفت و خواهان برکناری او شد. ظاهر قدیر عضو ارشد شورای مشرقی به تکرار حنیف اتمر را متهم به حمایت از داعش در ننگرهار نمود و گفت که در این زمینه اسناد و مدارک کافی در اختیار دارد. او در نشست سه شنبه، داعش را دسیسۀ داخلی و خارجی خواند.

حضرت علی، نماینده مجلس و عضو دیگر شورای مشرقی حکومت را متهم کرد که خود «زمینۀ آدم‌ربایی، اختطاف و نا امنی را فراهم می‌کند.» افزایش تلفات نیروهای امنیتی نیز مایۀ نگرانی این جریان‌های مردمی است.

پیام دوم این جریان‌ها، اوضاع ناهنجار اقتصادی می‌باشد. هر دو جریان مردمی مدعی بودند که حکومت وضعیت اقتصادی مردم را خراب ساخته و زمینه‌های سرمایه‌گذاری و رشد اقتصادی را از بین برده است. آنان حتا گفتند که حکومت‌نان را از دسترخوان مردم برچیده است.

البته جریان‌های سیاسی افغانستان خواهان سرنگونی حکومت کنونی نیستند. به دلیل این‌که با خلع حکومت موجود، طالبان و دیگر گروه‌های تندرو جای‌گزین می‌شوند، چیزی‌که نه مردم افغانستان و نه هم کشورهای منطقه و جهان می‌خواهند.

در دنیای امروز دولت‌ها مبنای مشروعیت خویش را مدیون ملت‌ها هستند. اما به نظر می‌رسد در افغانستان قضیه فرق می‌کند. در این جا نارضایتی به طرز وسیعی از حکومت افزایش یافته است. همه روزه جریان‌های تازه‌یی در برابر حکومت اعلام موجودیت می‌کنند. بیکاری و نا امنی افزایش یافته است. با این حال، اگر چاره‌یی به تغییر وضعیت کنونی سنجیده نشود، بقای نظام با تهدید مواجه است.
فارسی.رو
ارسال اين صفحه به دوستتان
برای چاپ
صفحه اول
اخبار
روسيه و افغانستان
افغانها مقيم روسيه
معرفی چهره ها
آسيای مرکزی
از منابع روسي
مصاحبه
عکس ها
Google

RSS

matlab@farsi.ru








© 2003-2007 نشريهء آزاد افغانی
كليه حقوق اين سايت متعلق به «افغانستان.رو» ميباشد
نظرات نویسندگان مقالات ممکن است مغایر با موضع اداره سايت باشد
استفاده از مطالب سايت با ذکر ماخذ آزاد است.
--2.1--