English |  فارسی |  پشتو |  Русский  
صفحه اول
مقام ارشد امنیتی روسیه برنامۀ امریکا در افغانستان را پرسش‌برانگیز خواندند
حکمتیار وارد افغانستان شد و با والی لغمان دیدار کرد
شورای حراست و ثبات افغانستان: اشرف‌غنی نظام جمهوری را با شاهی اشتباه گرفته است
وحید مژده: توافق با حکمتیار خواست آمریکا بود نه اشرف‌غنی
طالبان: عملیات بهاری را شروع می کنیم/ افغانستان: شکست تان می دهیم
پاکستان: روسیه باید رهبری روند صلح افغانستان را به عهده بگیرد
فرمانده ارتش در پایگاه ۲۰۹ شاهین به دادستانی معرفی شد
ضمیر کابلوف: روسیه آماده میانجیگری میان دولت افغانستان و طالبان است
کرزی در کنفرانس مسکو: افراط و هراس افکنی در منطقه در حال گسترش است
برگزاری کنفرانس امنیت بین الملل در مسکو / نگرانی کشورها از بحران امنیت در افغانستان
لاوروف در دیدار با کرزی: به تلاش‌های ما در راستای صلح افغانستان ادامه می‌دهیم
در ۱۵ سال گذشته ۱۸ هزار پولیس در افغانستان شهید شده‌اند
کشته و زخمی شدن 10 نیروی ویژه اردوی ملی در حمله انتحاری خوست
دوستم برای زخمیان نیروهای امنیتی خون اهدا کرد
سقوط یک منطقه دیگر در شمال شرق افغانستان توسط طالبان
حامد کرزی با دعوت رسمی دولت روسیه به مسکو سفر کرد
نخست‌وزیر آسترالیا در کابل: آماده‌ایم افغانستان را در مبارزه با تروریزم و داعش کمک کنیم
انفجار مهیب درجنوب شرق افغانستان همزمان با سفر وزیر دفاع آمریکا
دیدار سه جانبه بین وزرای خارجه روسیه، ارمنستان و جمهوری آذربایجان
عطا محمد نور: انتقام خون سربازان افغان را از طالبان می‌گیریم
اسپنتا: استراتژی جامعه جهانی به ویژه امریکا باید در قبال افغانستان تغییر کند
تبدیل و تغییر 4 قوماندان قول اردوهای افغانستان
رئیس جمهوی استعفای وزیر دفاع ملی و رئیس ستاد ارتش افغانستان را پذیرفت
یک روز عزای عمومی در افغانستان/غنی خواستار بسیج مردم علیه طالبان شد
رحمت الله نبیل: خارجی ها به کمک عوامل نفوذی در دستگاه دولت حملات تروریستی انجام می دهند
تعلیق عضویت 5 نماینده دیگر مجلس افغانستان
رهبر حزب کنگره ملی افغانستان: ساختار سیاسی افغانستان باید تغییر کند
مشاور غنی با وزیر امور خارجه ازبکستان دیدار کرد
مقابله بیشتر با طالبان سبب گسترش نفوذ داعش می‌شود
پوتین و اردوغان در سوچی دیدار می کنند
  از منابع روسي/
طالبان خودی هایشان را رها نمی کنند؟
/13.6.2015
طالبان خودی هایشان را رها نمی کنند؟

مولف: نیکلای پاخومف، تحلیلگر سیاسی (واشنگتن)

سنگینی پیامد جنگ در افغانستان برای ایالات متحده امریکا تنها با شمار سربازان کشته یا زخمی، با حجم هزینه های هدر رفته، با عواقب پیشبینی ناشدهدر عرصه بین المللی و آسیبی که به سیمای بین المللی آن کشور رسیده، شمرده نمی شود. کارزار افغانستان تاثیر منفی بر افکار امریکایی ها می گذاردو در میان دیگر آسیب ها، سبب بروز تبلیغات منفی داخلی می گردد. یکی از شاخص ترین نمونه های چنین تاثیر ویرانگر، همانا قصه سرباز بوبرگدال است که ادامه اش را در هفته گذشته شاهد بودیم، هنگامی که زمان حبس خانگی پنج رهبر طالب به سر رسید.

در نگاه اول، این وضع ساده و حتا برگ برنده یی برای تبلیغات امریکا به نظر می رسد: بو برگدال به تاریخ ۳۰ جون ۲۰۰۹ توسط طالبان دستگیرشد و یگانه امریکایی بود که در جنگ افغانستان اسیر شد و پس از پنج سال گفتگو، سرانجام در ۳۱ می ۲۰۱۴ رها گردید. به نظر می رسد شعارسنتی مبنی بر این که امریکا سربازانش را رها نمی کند، عملی گردید.

اما پس از نخستین تلاش های روزنامه نگاران امریکایی در جهت آگاهی عامه از جزییات اسارت این سرباز، روشن شد که این ماجرا می تواند آسیبجدی به تبلیغات امریکا برساند. از جمله روشن شد که برگدال پیش از اسیر شدن به پدر و مادرش نوشته بود که از خدمتش در ارتش امریکا مایوساست و همسنگرانش به بدی از او یاد می کنند و بعدتر ویدیویی در دسترس قرار گرفت که در آن برگدال اسیر اعلام می کند که امریکا باید از افغانستانخارج شود و این جنگ را می توان با جنگ ویتنام مقایسه کرد.

با این وجود، مقامات امریکایی به صورت پیوسته گفتگوهایشان را به خاطر آزادی برگدال دنبال می کردند. این گفتگوها با تبادله برگدال با پنج مهمترینمجریان رژیم طالبان تا پیش از حمله ائتلاف بین المللی علیه طالبان که در گوانتانامو زندانی بودند، به پایان رسید. با توجه به موقعیت بلند تبادله شدههای طالب، روزنامه نگاران با اصرار بیشتر پرسش هایی پرداختند که طرح شان درزهای بخیه ی شیک تبلیغات امریکا را از هم گسست.

آنهایی که با برگدال مشغول خدمت سربازی بودند و نیز نظامیان دیگر خشمگین بودند و می پرسیدند چطور می توان رهبران دشمن را در بدل سربازیرها کرد که نه تنها سنگر را ترک و فرار کرده بود که در عملیات ردیابی او شش سرباز امریکایی هم جانشان را از دست داده اند. واشنگتن تلاش کردبه این اتهامات پاسخ دهد. اول، این اصل تغییرناپذیر است که «امریکا خودی ها را رها نمی کند»، دوم طالبان را بدون حساب و کتاب رها نکرده اند.آنها در حبس خانگی بسر می برند.

اما هرچه زمان می گذشت، تلاش مقامات رسمی واشنگتن در جهت این که معامله با طالبان را به سود امریکا تفسیر کنند، دشوارتر می شد. هرچند،جر و بحث ها درین مورد فروکش کردند و آنهم به دلیل موج های نو و نگرانی برانگیزتر خبرها که بیشتر با پدید آمدن «دولت اسلامی» پیوند داشتند.با این وجود، این خبر پس از گذر مدتی بازهم برگدال را به یاد می آورد؛ به ویژه پس از این که بنیادگرایان ویدیو سربریدن چند گروگان غربی را بهنشر رساندند، این پرسش با جدیت مطرح شد:

«وقتی این همه تلاش برای نجات برگدال با آن شهرت دوپهلویش صورت گرفت، چرا اسیران «دولتاسلامی» آزاد نشدند؟ علاوه برین، آشکار شد که نمایندگان نهادهای نظامی امریکا، بستگان اسیران را تهدید کرده بودند که اگر به صورت خودسر باتروریست ها وارد گفتگو شوند، با پیامدهای جرمی مطابق دکترین امریکا که هرنوع مذاکره با تروریست ها را منتی می داند، روبرو خواهند شد.

تناقض آشکاری میان دو اصل اساسی دولت امریکا پدیدار گردید: از یک سو امریکا سربازان خود را رها نمی کند اما از جانب دیگر با تروریست هاییکه گروگان می گیرند، مذاکره نمی کند. هرکدام ازین دو اصل، اگر به صورت جدا از هم در نظر گرفته شود، کاربرد تبلیغاتی خوبی دارد اما تناقضچنین آشکاری، محدودیت این دو اصل را به خوبی به نمایش گذاشت. البته مقامات رسمی واشنگتن می توانند استدلال کنند که «دولت اسلامی» گروهتروریستی است و طالبان- دشمنانی اند که در جبهه می جنگند. اگر چنین باشد، در آن صورت در مورد طالبان باید اصول حقوق بشردوستانه بین المللیرعایت شوند که در مورد طالبان این اصول رعایت نمی شوند.

تا ذهنیت عامه مشغول بحث در مورد وحشیگری های «دولت اسلامی» بود، دادستان های نظامی در جهتی که برای اکثر همقطاران برگدال از آغازروشن بود، حرکت می کردند. این دادستان ها اتهامنامه یی را علیه برگدال مبنی بر فرار از خدمت و زیرپا کردن اصول در برابر دشمن آماده میکردند. در آغاز قرار بود دادگاه به تاریخ ۸ جولای کارش را در یکی از پایگاه های نظامی تکزاس آغاز کند اما بعدتر به تاریخ ۱۷ سپتمبر موکولگردید.

و درین حال، این ماجرای جنجال برانگیز به کج گردشی دیگری برخورد: آشکار شد که قطر وعده کرده بود رهبران طالب را برای یک سال در حبسخانگی نگه دارد حالا این دوره به سر رسیده و رهبران اسلام گراها آزادند و چارسوی شان قبله. در پاسخ به این پرسش روزنامه نگارهای مصر کهاین رهبران حالا که آزادند، کجا خواهند رفت، مقامات امریکایی با ظاهری که به عمد اعتماد به نفس شان را نمایش می دهدُ می گوید: به احتمال قویکه به افغانستان بروند.

آنها چون قهرمانانی برمی گردند و نشان می دهند که طالبان حدود پانزده سال با قدرتمندترین دولت دنیا جنگیده اند و می توانند این قدرتمندرین دولت راوادار به توافقاتی کنند که به سود اسلامیست هاست. برخی از کارشناسان امریکایی تلاش می کنند خیال مردم را آسوده کنند و استدلال می کنند که اینرهبران دیگر آن قدرت رهبری سابق شان را ندارند و پیوندهای شان با طالب ها گسسه و از وضع موجود آگاهی چندانی ندارند. اما این تسلیت کافینیست زیرا اینها در زمانی دشوارتر خود را به سطح رهبری رسانده بودند و امروز هم این کار را می توانند، بگذریم از اهمیت نمادینی که آزادی آنهادارد.

در پایان خاطر نشان می کنیم که مهمترین نقش را آزاد کردن این افراد، قطر بازی کرد که فرض می شود یکی از مهمترین متحدان امریکا در خاورمیانه باشد. تبادله برگدال اولین مورد نیست -احتمالن که آخرین مورد نیز نباشد- که این شک به میان می آید که قطر در جهت منافع امریکا فعالیت میکند. نتیجه تبادله برگدال ثابت ساخت که این معامله خیلی بیشتر به سود طالبان به فرجام رسید. شاید قطر به این ترتیب می خواهد مناسبات خود رارهبران آینده افغانستان بهبود ببخشد؟

نظر نویسنده ممکن است با نظر مدیریت سایت همسان نباشد.

 

 

فارسی.رو
ارسال اين صفحه به دوستتان
برای چاپ
صفحه اول
اخبار
گفت و گو
روسيه و افغانستان
افغانها مقيم روسيه
معرفی چهره ها
آسيای مرکزی
از منابع روسي
مصاحبه
عکس ها
Google

RSS

matlab@farsi.ru








© 2003-2007 نشريهء آزاد افغانی
كليه حقوق اين سايت متعلق به «افغانستان.رو» ميباشد
نظرات نویسندگان مقالات ممکن است مغایر با موضع اداره سايت باشد
استفاده از مطالب سايت با ذکر ماخذ آزاد است.
--2.1--